SJM’s Zijdelings

Status:
! Zijdelings zoekt maximaal 5 proeflezers. Hiervoor kan gemaild worden naar sjmschrijft@live.nl. Wordt nog altijd aan gewerkt !


Zijdelings_trans

Bij volle maan komen ze tot leven. De ouderwetse typemachine spuugt op eigen kracht verhalen uit, de Victoriaanse kaptafel wordt een deur naar het verleden en de staande klok? Die staat enkel stil. Of toch niet? Zijdelings is een anachronistisch verhaal over de Tijd himself en hoe hij de levenslijnen van mensen voorgoed kan verdraaien.


Synopsis
Het begint in 2014 wanneer Hazel Burkhart afreist naar Kidmore End, Sonning Common, Engeland om de nalatenschap van haar oma te inventariseren. Op het moment dat ze het opvallende huis aan de Chalkhouse Green Road binnengaat, lijkt het alsof de volle maan een spelletje met haar speelt. Gekweld door herinneringen uit het verleden, probeert ze haar demonen te overwinnen. Letterlijk.
Wat probeert de typemachine waar haar oma verhalen op schreef duidelijk te maken? Welke boodschap hebben de marmeren beeldjes bij de open haard wanneer ze op onverklaarbare wijze schijnen te verplaatsen? Waarom verschijnen er gekleurde halo’s in het badwater?  Hoe langer ze piekert, hoe meer het duidelijk wordt dat ze zich in een spookhuis bevindt.
Op een avond lijkt de staande klok haar te roepen. Ze wordt zich bewust waar de opvallende steen om haar nek voor dient en waarom de vorm zo belangrijk is. Wanneer ze een alarmerende boodschap op de typemachine aantreft weet ze eindelijk wat haar te doen staat. Het antwoord ligt ongetwijfeld bij haar moeder. Er is alleen sprake van een klein detail. Haar moeder verdween in 1986, waarbij ze haar nooit meer hebben teruggevonden.
Wat is er tijdens deze mysterieuze verdwijning gebeurd? Kloppen de belastende verhalen over haar moeder wel? Is ze echt het enige kind? En waarom blijft het antieke uurwerk haar zo fascineren? Wanneer ze door de barrière van de tijd stapt, beseft ze pas tot welke familie ze daadwerkelijk behoort…


Vrijgegeven citaten

Ze kon nog net zien hoe twee hongerige groen oplichtende ogen door het ruitje van de auto tuurden, met een raspende ademhaling hete condens tegen het glas aanblies en een jammerende kreet uitbraakte toen het schepsel krijsend bevroor. ~ Hoofdstuk 23, maandag 29 januari 2018 op Sweek Nederland & België (Facebookpagina)


Stukje uit het boek
De verdorven vouw in het groen had haar al een tijdje in de gaten gehouden. Het meisje met de hazelnootkleurige ogen en haar golvende bruine haar had haar eindeloos geïnteresseerd. Het was drie weken geleden dat ze Hazel uit het oog was verloren en sindsdien had ze verwoede pogingen gedaan haar terug te vinden. Tot nu toe zonder resultaat.
De gedachte dat oma’s “enige” kleindochter weleens achter de waarheid omtrent de familie Burkhart had kunnen komen, maakte de vrouw met de opmerkelijke halo woedend. Het kreng. Wat wist zij uiteindelijk nou echt over de familie? Oma was haar in ieder geval al vroeg vergeten en nu was er dat eeuwige gevaar dat er boven alles uit probeerde te dreigen. Een iets dat tien keer erger was dan wat zij ooit in het verleden had uitgespookt.
Ze had net een hapje gegeten in The Butchers Arms Pub. Nu overwoog ze om nog een fles Jack Daniels te halen. Normaal gesproken dronk ze geen alcohol. Nog geen druppel. Ze was meer het type dat liever alles van de nuchtere kant bekeek. Alleen soms nam haar zwarte kant het van haar nuchtere kant over. Doordat ze zo ontaard was, kon ze het niet helpen dat ze van intens leed zo heerlijk genoot. Vooral het leed van een ander.
Voor haar was het echt een soort van vermaak, een manier om de tijd die ze teveel had te doden. Ze had zich bijvoorbeeld kostelijk vermaakt toen ze door de staande klok was gegleden en de belachelijke reactie van Hazel had waargenomen. De hele gebeurtenis had trouwens nog meer vermakelijke toestanden in het huis teweeggebracht. Ze respecteerde die belachelijke marmeren beeldjes ook ineens veel meer, net zoals die ouderwetse badkuip met z’n rare poten. God, dat die allebei nog voor zo’n kleurrijke en bloederige toestand konden zorgen. De tijd had echt rare ideeën. Het bewees maar weer dat alles met een reden gebeurde.
En dan die geniale ingeving van haar iets over haar halfzus achter te laten op dat vel papier in de typemachine… zou het nu eindelijk eens tot haar zijn doorgedrongen? Ze had vast gedacht dat het in het huis van haar oma spookte.
Eigenlijk hoorde de wrede vrouw niet zo roekeloos te doen en nu was het dan ook tijd voor het echte werk. Tijd voor datgene waarvoor ze was gekomen. Aan de andere kant had ze namelijk een hekel aan onrecht. Zeker wanneer het om zichzelf ging. Zo was ze.  Er naderde snel een nieuwe volle maan, welke ze nogal wreed en zakelijk door wilde komen. Ze wilde al die hoge piefen weleens laten zien dat er met haar niet te sollen viel…
De zender met rock and roll stond nog aan. You got your mamma’s style, but your yesterday’s child to me…
Laten we dat maar niet hopen, dacht de vrouw achter het stuur grimmig. Ze kon gewoon niet zomaar gewist worden. Laat staan dat ze een vergeten kind van de tijd werd. Daar zou ze hoogstpersoonlijk een stokje voor steken.
Ze haalde haar blote voeten nonchalant van het stuur, schoof, naar de beste houding zoekend een beetje met haar achterwerk en viste een zwarte beurs uit de kontzak van haar verbleekte spijkerbroek. Bijna trok ze door deze beweging haar enorme zwarte laarzen die normaal altijd strak om haar kuiten zaten van de passagiersstoel naast haar, doordat ze met haar tenen achter de kruislings gestrikte veters bleef hangen. Het schoeisel viel met een aanwezige bonk, welke ze negeerde, op de bodem van de auto.
Ze nam een paar biljetten en haar ID uit de portemonnee, wierp een blik in de achteruitkijkspiegel en zuchtte. Ze zag er oud en afgeleefd uit, precies zoals ze zich voelde. Zodra ze terug in haar eigen Huidige Heden was, zou ze de overheid nog maar eens een verjongingskuur afdwingen.
Op de pasfoto staarde haar evenbeeld met harde groene ogen naar haar terug. Het was een evenbeeld zonder die gruwelijke ooglap die de linkerkant van haar gezicht domineerde en zonder de littekens die ze in het verleden had opgedaan. Helaas had de overheid het verhullen van hevige littekens nog niet weten te perfectioneren.
Ze sloot haar goede oog, dacht voor een moment aan dat afschuwelijke ongeluk waarbij ze haar oog had verloren en er daarom nu dus als een soort van vrouwelijke Ragetti uit Pirates of the Carribean rondliep. Ze hadden haar ongenadig op lopen jagen. Ze was ervan overtuigd dat ze nog niet met haar klaar waren… ~ Hoofdstuk 9, onbekend personage ~

Zijdelings-wordpress


 

Gegevens

Auteur: Saskia Boree
Definitieve Titel: Zijdelings
Werktitel: Nostalgia, later Thee bij volle maan
Uitgever: Onbekend
Genre: Urban Fantasy
Leeftijdscategorie: Jong volwassen
ISBN: Onbekend
Verschijningsdatum: Onbekend
Prijs: Onbekend
Beschikbaar: Onbekend
Overige info: Toen Saskia Boree op 7 november 2014 een ruwe opzet schetste, droeg het de titel “Nostalgia“. Later, ergens in 2015, heeft ze de werktitel veranderd in “Thee bij volle maan“. Op 15 maart 2016 is de titel definitief geworden.  De inspiratie vloeide voort uit de Canadese new wave/ dark wave/ gothic rock/ electronic rockband The Birthday MassacreVoor het volledige proces, inspiratie en research bronnen zie ook de Facebookpagina van het manuscript.
In 2017 werd Tijdsdreiging, een kort verhaal en knipoog naar “Zijdelings”, opgenomen in de Enge Verhalenbundel van Heel Nederland Schrijft.


 

Het schrijfproces
7 november 2014 ~ 0 woorden, ruwe opzet / notities
1 maart 2015 ~ ca. 4400 woorden
27 september 2015 ~ ca. 5800 woorden 
23 oktober 2015 ~ ca. 7500 woorden
29 oktober 2015 ~ 10.225 woorden
16 november 2015 ~ 20.091 woorden
1 december 2015 ~ 33.641 woorden
28 januari 2016 ~ 50.153 woorden
26 februari 2016 ~ 60.591 woorden
21 maart 2016 ~ 70.172 woorden
28 april 2016 ~ 78.154 woorden
7 mei 2016 ~ 80.555 woorden, compleet!


Doorlopen, toevoegingen, schrappen
Proloog
8 augustus 2016 ~ 81.983 woorden, toevoegingen karakters, hele manuscript details

Personage Hazel
29 augustus 2016 ~ 82. 693 woorden, toevoegingen karakters e.d., 1e hoofdstuk
30 augustus 2016 ~ 83.070 woorden, toevoegingen karakters e.d., 2e hoofdstuk
2 september 2016 ~ 83.849 woorden, plotverandering e.d., 3e hoofdstuk
3 september 2016 ~ 84.065 woorden, toevoegingen karakters e.d., 4e hoofdstuk

Interlude 1
5 september 2016 ~ 84.460 woorden, toevoegingen karakter, aanpassingen details e.d.

Onbekend Personage 1
6 september 2016 ~ 85.506 woorden, toevoegingen karakter, details e.d., 1e hoofdstuk
7 september 2016 ~ 86.167 woorden, toevoegingen karakter, details e.d., 2e hoofdstuk
9 september 2016 ~ 86.764 woorden, toevoegingen karakters, details e.d., 3e hoofdstuk
12 september 2016 ~ 87.013 woorden, toevoegingen karakters, details e.d., 4e hoofdstuk

Onbekend Personage 2
15 september 2016 ~ 87.322 woorden, toevoegingen karakters, details e.d., 1e hoofdstuk
16 september 2016 ~ 87.963 woorden, toevoegingen karakters, details e.d., 2e hoofdstuk
20 september 2016 ~ 88.275 woorden, toevoegingen karakters, details e.d., 3e hoofdstuk
21 september 2016 ~ 89.178 woorden, toevoegingen karakters, details e.d., 4e hoofdstuk

Interlude 2
22 september 2016 ~ 90.054 woorden, toevoegingen karakter, aanpassingen details e.d.

Extra doorlopen (hoofd) stukken
27 september 2016 ~ 90.283 woorden, aanpassingen details:
Personage 2 hoofdstuk 2 en gelijke aanpassing bij Interlude 2

Onbekende Personages 3&4
10 oktober 2016 ~ 91.070 woorden, aanpassingen details/ karakters, e.d., 1e hoofdstuk
11 oktober 2016 ~ 91.705 woorden, aanpassingen details/ karakters, e.d., 2e hoofdstuk
12 oktober 2016 ~ 92.847 woorden, aanpassingen details/ karakters, e.d., 3e hoofdstuk 200 pagina’s (A4) bereikt in manuscript
12 oktober 2016 ~ 93.183 woorden, nog meer aanpassingen, h1 t/m 3
13 oktober 2016 ~ 93.459 woorden, aanpassingen details/ karakters, e.d., 4e hoofdstuk
20 oktober 2016 ~ 94.016 woorden, aanpassingen details/ karakters, e.d., 5e hoofdstuk

Epiloog
21 oktober 2016 ~ 94.860 woorden, aanpassingen details en plot

Uiteindelijke manuscript (Inclusief “Uit de Archieven des Tijds”, zonder dankwoord)
8 november 2016 ~ 95.663 woorden


Sinds 10 januari 2018 is Saskia Boree nog eens in een verbeterronde gestapt, nadat het in april 2017 deels door auteur Jen Minkman, welke tevens Dutch Venture Publishing runt, werd gelezen. Hierbij richt ze zich ook op het inkorten en opsplitsen van hoofdstukken, gezien ze zelf sommige van deze stukken te lang vond worden.

Op 23 januari 2018 werd met de verhaallijn van Zijdelings 100.004 woorden bereikt. Vanaf hier zal Saskia het vanaf gedeeltelijk nog onbekend personage 2 het blijven editen tot het einde. Wie weet op hoeveel woorden het uiteindelijke verhaal eindigt.


 

Advertenties