Gebroken, nooit verslagen krachtig verhaal met beladen onderwerp waarvan lezers onder de indruk zullen zijn (Patsi Desiree)

Bij Uitgeverij Ambilicious verscheen onlangs Gebroken, nooit verslagen van schrijfster Patsi Desiree.
De auteur is geboren in een klein dorp in het Vlaamse land. Ze is moeder van vier kinderen en trotse oma van vier kleinkinderen. Door omstandigheden werd ze gedwongen haar hobby schrijven tot een passie uit te laten groeien.

Gebroken, nooit verslagen (Synopsis via Uitgeverij Ambilicious)
Demonen bevechten
Iedere dag weer.
Doodmoe
Iedere nacht weer.
Moederliefde
Een testament
Een wil om te leven.
Dat, mijn schat
is dapperheid.

Gebroken, nooit verslagen is het indrukwekkende verhaal over borderline door de ogen van de dochter en haar moeder.

Bevindingen
In de eerste plaats lijkt Gebroken, nooit verslagen een boek te zijn met drie opzichzelfstaande verhalen. Naarmate het boek vordert, beseffen lezers dat deze verhalen wel degelijk een rode lijn zijn. Opvallend zijn de afbeeldingen door het boek heen en die geven de lezer zelf al een soort van voorgevoel. En dat voorgevoel is gegrond, want op de eerste bladzijde worden lezers meteen geconfronteerd met hele persoonlijke dingen. Gebeurtenissen die heel pijnlijk zijn. Deze omschrijft Patsi Desiree op een no-nonse manier, zoals het voor hen geweest moet zijn. Hoewel het een zwaar onderwerp is, is het geen taaie opsomming geworden van alles wat zich heeft afgespeeld.
Het wordt ook direct duidelijk waarom de auteur ervoor heeft gekozen dit verhaal te schrijven. Mensen die in aanraking zijn gekomen met borderline zullen zich dan niet alleen in het verhaal kunnen herkennen, men zal ook gerustgesteld worden dat ze niet de enigen zijn en dat is de kracht van dit boek.
Het dagboek van Isla laat goed zien wat een depressie met je hoofd doet. Het gaat over een jonge vrouw dat kampt met verlatingsangst en op zoek is naar acceptatie, begrip en liefde van buitenaf. De schrijfster heeft zich goed in de situaties verplaatst om er een scheut interpretatie van zichzelf bij te kunnen doen. Met Pepita laat ze vervolgens eerder een stukje van zichzelf zien door een lucide droom te omschrijven, welke duidelijk connecties heeft met Isla. Deze droom heeft een boodschap voor Pepita, eentje waardoor lezers ook gaan nadenken en die lezers dan ook zelf kunnen interpreteren. In haar testament laat ze zien hoe ze een era afsluit. De schrijfster heeft niet alleen haar demonen afgesloten, ze treft haar lezers recht in de ziel, schuift daadwerkelijk een hart onder de riem. Eentje waarbij tranen in je ogen niet uitblijft.

Op Bol.com (SJMSchrijft)

“Het boek Gebroken, nooit verslagen bestaat uit drie opzichzelfstaande verhalen, die met elkaar in verbinding staan. Het thema is niet een van de meest standaard onderwerpen en de afbeeldingen geven de lezers al een bepaald voorgevoel. Het is doorspekt met hele persoonlijke ervaringen en gedachten. De beschreven gebeurtenissen uit het eerste verhaal waarmee Patsi Desiree het boek heeft geopend zijn meteen heel pijnlijk. Ze schrijft op een no-nonse manier en hoewel het om een zwaarbeladen onderwerp gaat, is het geen taaie opsomming van de feiten geworden. Met Gebroken, noot verslagen sluit de schrijfster niet alleen voor zichzelf haar demonen af, ze weet de lezer ook op haar manier te raken en een hart onder de riem te steken voor de mensen die met borderline te maken heeft (gehad). Een kort, maar uiterst krachtig verhaal.” – 8 mei 2020

Op Hebban (Saskia Boree)

“Met Gebroken, nooit verslagen heeft schrijfster Patsi Desiree de lezer weten te raken en schuift ze haar lezers die te maken hebben (gehad) met borderline moeiteloos een hart onder de riem. Het boek bestaat uit drie opzichzelfstaande verhalen, die met elkaar in verbinding staan. De afbeeldingen geven lezers ook een bepaald voorgevoel, welke ook al snel gegrond blijkt te zijn. Alleen al het eerste verhaal, een verhaal in samenspraak met haar dochter en waarmee de auteur het boek heeft geopend, is al doorspekt met persoonlijke gedachten en ervaringen, ervaringen die ronduit pijnlijk zijn. Ze schrijft op een no-nonse manier, al dan niet met een scheut eigen interpretatie van zichzelf. Hoewel het onderwerp ronduit zwaar is, heeft ze het niet als een taaie opsomming van feiten weten te brengen. Het is een krachtig verhaal, waar lezers niets anders dan onder de indruk van kunnen zijn.” – 8 mei 2020

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.