Blogtour 26 april t/m 2 mei 2020 – Ontmoeting in het kunstcafé luchtig vervolg op Zomer in het kunstcafé: je kunt er maar beter voor in de stemming zijn (Sue McDonagh)

Eerder verscheen er bij Dutch Venture Publishing/ ChocLit NL van Sue McDonagh Zomer in het kunstcafé. Dit voorjaar verschijnt het vervolg Ontmoeting in het kunstcafé.
De schrijfster komt uit Cowbridge, een marktstad in de Vale of Glamorgan in Wales. Dat ligt ongeveer 7 mijl ten westen van Cardiff. De Welshe schrijfster is ook kunstenaar. Haar beide boeken werden ook bij ChockLit UK uitgebracht. Ze overleefde kanker en had twee heupprotheses. Haar boeken zijn het beste te vergelijken met Marian Keyes.

Ontmoeting in het kunstcafé (Synopsis via Bol.com)
Zou jij een bad boy met een leren jack en een vintage motor een kans geven?
Dat is de vraag die alleenstaande moeder Jo Morris zich moet stellen als ze tijdens een fietstochtje door het regenachtige Welshe landschap door Ed Griffiths, de lokale motormonteur, wordt aangereden. Jo werkt in het Kunstcafé en is zich maar al te bewust van de vele geruchten die de ronde doen over Eds reputatie.
Maar hoewel hij zeker geen engel is, heeft Ed iets prettigs over zich heen zich dat Jo maar moeilijk kan negeren. En als ze hem beter leert kennen en ziet hoe hij omgaat met haar zoontje Liam, begint ze zich af te vragen of Ed meer in zijn mars heeft dan alleen maar de bad boy uithangen.

Bevindingen
Het vervolg op Zomer in het kunstcafé leest vanaf de eerste bladzijde vlot. Sue McDonagh heeft haar personages soms wat ongeloofwaardig neergezet in Ontmoeting in het kunstcafé en dit kan soms wat vraagtekens bij de lezers opwekken. Daarnaast duurt het even voordat de lezer ook echt in het verhaal zit. Toch weet de schrijfster door middel van een nieuwe invalshoek de lezer aan het boek gekluisterd te houden, omdat men op een gegeven moment genoeg geprikkeld wordt om te willen weten hoe de verhaallijn zich verder zal ontwikkelen. Deze heeft helaas ook na een tijdje nog niet veel diepgang.
Het plot werd wat voorspelbaar gevonden en waar het eerst leek alsof er weinig gebeurde, volgde het ene na het andere zich op naarmate het einde naderde. Ineens kreeg de lezer wel veel meer te weten over het verleden van Jo, ware het niet dat er daarvoor een nog onbekend personage uit de lucht getrokken moest worden, een personage dat niet al eens eerder op het toneel was verschenen en dat voelde toch wel raar. Het had misschien voor meer diepgang kunnen zorgen, als er duidelijker naar dat verleden was verwezen. De schrijfster heeft getracht het nog een beetje spannend te maken, echter was dat ook weer net zo snel over. Het werd zogezegd te makkelijk afgewikkeld allemaal. Van de personages ga je houden of doordat het allemaal nogal wat plat blijft, juist niet. Voor de verhaallijn geldt hetzelfde: men gaat deze geweldig vinden vanwege zijn eenvoud of de lezer zou hierin wat meer pit willen, dat hangt van het type lezer af. Het boek is meer bedoelt voor lezers die tussendoor iets luchtigs willen lezen. Een eenvoudig plot kan in dat geval dan ook wel eens lekker zijn.

Op Bol.com (SJMschrijft)

“Ondanks dat Ontmoeting in het kunstcafé vlot wegleest, lijkt het alsof Sue McDonagh haar personages op sommige punten niet helemaal geloofwaardig heeft neergezet. Dit kan soms vraagtekens oproepen, ook al is er ten opzichte van zijn voorganger een andere invalshoek in dit boek gebruikt. Ook nu weer wil de lezer weten hoe deze verhaallijn zich ontwikkelt. Helaas heeft ook die na een tijdje nog niet veel diepgang. Waar in de eerste plaats weinig gebeurt, volgen de gebeurtenissen zich ineens snel op naarmate het einde nadert. Het verleden van het hoofdpersonage lijkt plotseling in een sneltreinvaart voorbij te komen en het plot werd voorspelbaar gevonden. Het boek is meer bedoelt voor lezers die tussendoor iets luchtigs willen lezen, dus een eenvoudig plot kan ook wel eens lekker zijn. De auteur heeft geprobeerd er nog een spannend geheel van te maken. Typisch een boek dat twee kanten op kan gaan. Of het leuk genoeg is, dat hangt van de soort lezer af.” – 29 april 2020

Op Hebban (Saskia Boree)

“Met Ontmoeting in het kunstcafé heeft auteur Sue McDonagh een vervolg op Zomer in het kunstcafé geschreven, waarbij een andere weg met de personages is ingeslagen. Hoewel deze niet altijd even geloofwaardig zijn, worden lezers voldoende geprikkeld om ook deze verhaallijn te willen ontdekken. Deze heeft na een tijdje helaas nog niet heel veel diepgang. Het is meer een verhaal dat de lezer als een luchtig tussendoortje wil lezen. Soms is weinig diepgang in dat geval ook weleens lekker. Het plot is dan ook wat voorspelbaar gevonden en het lijkt alsof er aan het einde ineens heel veel tegelijk tot uiting komt. Dat er een onbekend personage daar ten tonele verschijnt, voelde een beetje raar. Dit personage had ook voor meer diepgang gezorgd als er al veel eerder in de verhaallijn naar deze persoon was verwezen. Een typisch boek dat twee kanten qua rating op kan gaan: de lezer vindt het vanwege de eenvoud heerlijk om te lezen, of de lezer hunkert toch weer naar diepgang. Een verhaal waar je maar beter voor in de stemming kunt zijn.” – 30 april 2020

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.