Thrillers&More Leesclub – Ongenadig bevat goede psychologie, is nagelbijtend spannend en doet denken aan Silence of the lambs (Karin Hazendonk)

Het derde boek dat van Karin Hazendonk bij Uitgeverij Letterrijn verschijnt draagt de titel Ongenadig. Waanidee en De dood heeft blauwe ogen verschenen eerder bij deze uitgever. We kennen de schrijfster onder andere ook van Blun, Handelswaar en Ik en mezelf. Beginnend auteur en recensent Saskia Boree werd, naast dat ze dit boek mag recenseren, tevens geselecteerd voor de Thrillers&More Leesclub.

Ongenadig (Synopsis via Bol.com)
Anouk raakt tijdens een personeelsfeest aan de praat met Sven. Ze is gecharmeerd van hem en de aantrekkingskracht blijkt wederzijds. Sven leest iedere wens uit haar ogen en Anouk is ervan overtuigd dat hij de ideale man is.
Als Sven na een paar maanden vraagt met hem te gaan samenwonen, zet de onzekere Anouk, aangemoedigd door haar tweelingzus Miranda, haar twijfels aan de kant en trekt bij hem in.
Al snel ontstaat er een scheurtje in de perfecte relatie. Sven heeft zijn eigenaardigheden en een bizarre hobby. Anouk probeert uit alle macht daarmee om te gaan.
Na een ongelukje lijkt Sven twee gezichten te hebben. Zijn onverschillige kant laat Anouk aan haar lot over, terwijl zijn zorgzame kant haar het volgende moment liefdevol verzorgt.
Zo ook die ene avond. Anouk slikt de medicijnen die Sven haar heeft gebracht en ze valt in slaap.
Ze wordt echter niet wakker in de slaapkamer en lijkt overgeleverd aan de morbide plannen van Sven.

Bevindingen
Lezers zullen al snel merken dat de hoofdpersonages in Ongenadig aangrijpende gebeurtenissen met elkaar gemeen hebben, dingen die Karin Hazendonk goed weet te omschrijven. De lezer zal daarom in het verhaal worden getrokken en krijgt van tevoren al een goed beeld van de situatie. Daarnaast wil men ook weten waar het heen zal gaan, wanneer een derde personage ten tonele verschijnt. Het thema misbruik is daarmee al snel duidelijk gemaakt. Verder passeren trauma, psychologie en uiteindelijk gerechtigheid de revue.
De sfeer in het verhaal slaat snel om naar grimmig wanneer een van de personages stopt met werken en er heuse uitstapjes naar een duister verleden op na houdt. Op deze manier zien lezers steeds meer stukjes van de puzzel voor het geestesoog ver schijnen. Nieuwe onderwerpen duiken subtiel op en een onderhuidse spanning wordt ongenadig opgebouwd.
Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven van de betrokken personages laten zien. Hierbij wordt zowel de ik- vorm als de vertellende vorm gebruikt. De personages zijn goed uitgewerkt. Hazendonk speelt een psychologisch spelletje. Lezers kunnen de indruk krijgen dat het op een aantal punten aan Silence of the lambs doet denken. De scenes kunnen dan ook voor de tere zieltjes onder ons gruwelijk zijn en men zal voortaan met een ander oog naar gereedschap kijken. De quotes die door het boek zijn verdeeld en waarmee steeds een nieuw deel aankondigt, vormen zelf een verhaal en is een briljante aanvulling dat de lezers aan het denken zet. Hoewel de lezer had gehoopt dat een van de bijna vergeten personages aan het einde de touwtjes in handen zou nemen, kiest de auteur voor een toch wat voorspelbaar voor de hand liggend en niet al te bevredigend plot, eentje die toch weer meerdere malen is gedaan. Ondanks dat weet de schrijfster ook deze keer haar lezers tot het einde ongenadig in haar greep te houden en is het, zoals een goede thriller betaamt, nagelbijtend spannend. Ongenadig moet het dan ook vooral van de psychologie hebben.

Op Hebban (Saskia Boree)

“Met Ongenadig heeft Karin Hazendonk wederom een origineel verhaal weten neer te zetten, eentje die misschien niet zo gebruikelijk is. De hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt, doordat het verhaal uit verschillende perspectieven wordt laten zien en op verschillende manieren wordt verteld. Zowel de ik- vorm als de vertellende vorm is gebruikt. Onderwerpen psychologie, gerechtigheid en trauma komen voorbij en het verhaal krijgt al snel een grimmige sfeer. Stukjes van de puzzel worden langzaam maar zeker onthuld. Een onderhuidse spanning kan ook niet uitblijven en de quotes door het boek vormen een kortverhaal op zich, een soort van samenvatting. Hoewel het einde toch wat voorspelbaar werd bevonden en de lezer misschien wel een hele andere insteek had willen zien, is het, zoals een goede thriller betaamt nagelbijtend spannend. Ondanks dat is Ongenadig niet je gebruikelijke thriller en zullen lezers toch niet alles kunnen doorzien. Een verhaal dat je wel even bezighoudt.” – 21 november 2019

Op Bol.com (SJMSchrijft)

“Karin Hazendonk weet de gebeurtenissen in Ongenadig goed te omschrijven. De hoofdpersonages blijken al snel iets met elkaar gemeen te hebben. Thema’s als trauma, psychologie en gerechtigheid de revue. De sfeer in het boek slaat snel om en al snel zullen er meer stukjes van de puzzel onthuld worden. Een onderhuidse spanning wordt opgebouwd en het verhaal wordt vanuit diverse perspectieven en op verschillende manieren verteld. De personages zijn daardoor heel goed uitgewerkt. In het boek zijn quotes opgenomen, welke op zich al een kortverhaal laat zien, een soort van samenvatting. Hoewel de psychologie goed is uitgewerkt, is er toch voor een voorspelbaar plot gekozen. De lezer had misschien graag een iets meer bevredigend einde gezien. Ondanks dat is het ongenadig spannend, zoals een goede thriller betaamt.” – 20 november 2019

Op Goodreads (Saskia Boree)

“Zoals het een goede thriller betaamt, is ook Ongenadig nagelbijtend spannend. Karin Hazendonk heeft met haar personages en de grimmige onderwerpen een opmerkelijke thriller geschetst. Ze weet de gebeurtenissen goed te omschrijven en doordat het vanuit de meerdere perspectieven op verschillende manieren wordt laten zien, krijgen lezers een heel sterk beeld van de personages en hun achtergronden. De sfeer in het boek slaat al snel om naar duister en langzaam maar zeker komen er nieuwe stukjes van de puzzel vrij. Een onderhuidse spanning en thema’s als psychologie, trauma en gerechtigheid vormen het tot een beklemmend geheel. Hoewel de lezer misschien toch een ander, meer onverwacht einde hadden willen zien, houdt Ongenadig je toch in zijn greep: lezers zullen niet alles kunnen doorzien en het laat je niet los totdat je er het fijne van weet. Het is een verhaal dat het vooral van de spanning en psychologie moet hebben. En oké misschien ook wel van de horror. Het is hoe dan ook eentje voor de echte thrillerliefhebber.” – 21 november 2019

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.