ThrillZone Leesclub – Niets is wat het lijkt in Kamer 305: Yvonne Franssen zet lezers meerdere malen op het verkeerde been

Voor de ThrillZone Leesclub werd recensent en beginnend auteur Saskia Boree geselecteerd om Kamer 305 van Yvonne Franssen te mogen lezen. De schrijfster heeft een grote liefde voor taal en schreef jarenlang maandelijks een column voor een website. Bij schrijfwedstrijden wist ze met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen.
In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre. Schaduwen werd haar vierde thriller en gepubliceerd in 2018. Kamer 305 is dus haar vijfde boek.

Kamer 305 (Synopsis via Hebban)
Pas na tweeën ’s middags werd ik weer wakker. Mijn hele wezen schreeuwde om Martijn, maar hij had niets meer van zich laten horen en wat zou ik moeten zeggen? Toch graai ik nu met wild kloppend hart naar mijn telefoon. Het appje is echter van Corine.
Hoe lang moet ik mijn nieuwsgierigheid nog bedwingen? Serieus Kim, ik maak me zorgen. Wat is er aan de hand?
Wat is er aan de hand? Absoluut een goeie vraag. Dat zou ik ook wel willen weten. Het lijkt er sterk op dat mijn minnaar zijn vrouw heeft vermoord, mijn echtgenoot heeft geprobeerd mijn moeder te vermoorden en ik ben bang dat een van mijn cliënten onderweg is om mij te vermoorden. Meer niet. Niets om je zorgen over te maken.”
In de literaire thriller Kamer 305 raken de levens van Kim en Eva met elkaar verstrengeld tijdens hun huiveringwekkende zoektocht naar het motief achter enkele mysterieuze moorden.

Bevindingen
In Kamer 305 wordt er gestart met personage Eva en haar uitdrukkelijke haat voor haar vader. Daarmee trekt Yvonne Franssen haar lezers meteen het verhaal in. Uiteraard komen er meerdere personages de hoek om kijken zoals schaderegelaar Martijn. Op sommige punten is de insteek bizar. Bijvoorbeeld dat Martijns minnares Kim een lichaam tracht op te ruimen dat ze in de betreffende hotelkamer heeft aangetroffen, is een vreemde reactie op de situatie. Lezers gaan hierdoor meteen speculeren en dat is iets waar de auteur goed in is: haar lezers ruim van tevoren laten broeden op een mogelijk scenario, waarbij we zo af en toe speldenprikjes van de nog onbekende moordenaar krijgen.
Zoals we van de schrijfster weten, zijn haar verhalen doorspekt met relaties die allemaal met elkaar in het verband staan en dat is iets dat ook nu weer meteen is opgevallen. Daarnaast maakt de auteur weer gebruik van tijdframes, waardoor het verhaal, ondanks de extreme tijd verspringingen, goed te volgen blijft.
Een scenario lijkt direct voor de hand te liggen, maar de lezer zal snel constateren dat dit idee te makkelijk is. Er wordt een opmerkelijk thema aangesneden dat niet voor iedereen bekend terrein heeft en deze zorgt tegelijkertijd voor een wel heel sinistere insteek. Lafhartigheid, jaloezie en verbondenheid passeren onder andere de revue.
Er komt een punt dat de lezer verschillende opties krijgt aangereikt. Telkens als de lezer denkt te weten wie het is, slaat Franssen de theorie ook weer zo hard uit je hand, zet ze je op het verkeerde been. Is het iemand die al eerder heeft gemoord? Is het een oude (on)bekende? Of hebben Kim en Martijn toch onder hetzelfde hoedje gespeeld? Er is een moment dat de lezer zal denken dat Franssen het plot al een beetje in het begin heeft weggegeven.
Tijdens het lezen realiseert men dat het eigenlijk heel logisch is. Ervaren lezers zullen hier daarom al snel doorheen hebben geprikt. Je zou denken dat het einde voor deze lezers een beetje voor de hand ligt… en ook weer niet. Van welke kant je het ook bekijkt, het verhaal is goed doordacht en de personages zijn voldoende uitgewerkt om een beeld te vormen. De schrijfster verstaat absoluut haar vak.

Op Hebban (Saskia Boree)

“Yvonne Franssen staat er inmiddels wel om bekend haar verhalen uiterst doordacht te schrijven. Kamer 305 is niet anders. Daar waar de lezers gaan denken aan het meest voor de hand liggende scenario, blijkt het al snel dat de auteur het er de lezers niet makkelijk vanaf heeft maakt. Niets is dan ook wat het lijkt als er een lichaam wordt gevonden en vervolgens niet door de moordenaar wordt gedumpt. Ervaren lezers zullen dan ook alle mogelijke ideeën onder de loep leggen totdat de puzzel helemaal compleet is. Niet speculeren is geen optie en wegleggen al helemaal niet. Is het de persoon die al eens eerder gemoord heeft, of spelen de minnaars toch onder een hoedje? Franssen weet haar lezers ook nu weer met haar bizarre insteek op het puntje van de stoel te krijgen en ze is dan ook een ware aanwinst voor de gedreven thrillerlezer.”  – 19 november 2019

Op ThrillZone (Saskia Boree – SJM Schrijft)

“Zoals we inmiddels van Yvonne Franssen weten, schrijft ze haar verhalen altijd op een doordachte manier. Dat is voor haar nieuwe boek niet anders. Kamer 305 is goed uitgewerkt en heeft een vreemde en bizarre insteek. De personages hebben ook nu weer alles met elkaar te maken. Een gevonden lichaam dat niet door de moordenaar wordt gedumpt, een personage dat al eens eerder heeft gemoord… Daarnaast werkt ze met tijdframes en deze zorgen ervoor dat de lezers bij de les blijven. Je kunt eigenlijk niet stoppen met speculeren en ervaren lezers zullen het niet laten bij het voor de hand liggende scenario. Een must voor de gedreven thrillerlezer.” – 19 november 2019

Op Bol.com (SJMSchrijft)

“De boeken van Yvonne Franssen laten lezers meteen al speculeren en dat is met Kamer 305 niet anders. Een bizarre insteek, personages die alles met elkaar hebben te maken en het gebruik van tijdframes passeren de revue. Er steekt al snel meer achter het feit dat een gevonden lichaam niet door de moordenaar wordt gedumpt. Een scenario lijkt dan voor de hand te liggen en het voelt alsof de schrijfster meteen aanwijzingen aan het begin van het verhaal geeft. Ervaren lezers zullen het van meerdere kanten bekijken en stukje bij beetje de puzzelstukjes op zijn plek weten te krijgen. Het is goed doordacht en goed uitgewerkt. Franssen verstaat haar vak en is een mustread voor de thrillerliefhebber.” – 11 november 2019

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.