Tweede deel Verborgen Littekens- trilogie: Verslingerd bevat mooi symbool met een dubbele betekenis (Susanne van den Beukel- Hendriks)

Recensent en beginnend auteur Saskia Boree werd onlangs persoonlijk benaderd door auteur Susanne van den Beukel-Hendriks. Op 28 oktober komt haar nieuwe boek bij The Black Sheep Indie uit, dat de titel Verslingerd draagt. Het boek is onderdeel van de Verborgen Littekens-trilogie. Eerder in deze trilogie verscheen van deze schrijfster Verdraaid Goed, een boek waarin het om muziek draait.

Trilogie Verborgen Littekens (Synopsis via Susanne Schrijft)
Iedere belangrijke gebeurtenis laat een herinnering achter. Zoals de eerste keer dat je verliefd bent en je uren kunt dromen over dat loopje van die ene jongen. Vaak zijn het mooie herinneringen. Maar het kan ook fout gaan, bijvoorbeeld wanneer iemand die je vertrouwt je in de steek laat. Zoiets tekent je, als een litteken. Soms is dat zichtbaar, maar meestal niet. Als een verborgen litteken draag je die gebeurtenis met je mee. Met deze trilogie wil de schrijfster lezers met een litteken hoop geven. Zodat ze, net als Crystal (Verdraaid Goed, 2016), Gwen (Verslingerd, 2018) en Nina (Verstrooid), tot bloei kunnen komen.

Bevindingen Verslingerd
Met veel warmte wordt de lezer in Verslingerd getrokken, waardoor het bijna onvermijdelijk word om je niet in Gwen te kunnen verplaatsen. Al lezende wordt men door middel van kleine signalen dan ook geprikkeld en wil de lezer niets liever dan de littekens van het hoofdpersonage, om even in de stijl van de trilogie te blijven, te ontrafelen. Eenmaal begonnen, laat het niet meer los. Van den Beukel-Hendriks heeft een pakkende en begrijpbare manier van schrijven.
Hoewel de verhaallijn vanaf het begin fascinerend is, zijn er een aantal punten die veel ongeloof bij de lezer kunnen opwekken. Hiervan is vooral het gedrag van Gwens moeder niet te begrijpen. De auteur had hierin wat minder vaag mogen zijn, wat meer in deze scenes kunnen laten doorschemeren. Waarom bijvoorbeeld doet haar moeder nou juist zo? Liggen de wortels van dit gedrag jegens Gwen soms in haar jeugd? Of heeft ze gewoon een harteloos kreng als moeder? Het gaat uiteraard niet om de moeder, het gaat uiteindelijk om de littekens van Gwen. Het valt te begrijpen dat op dit punt deze details er nog niet toedoen. Toch hadden we hierin graag wat meer diepgang gezien. Zo ook met het personage Danny. Het lijkt alsof het hoofdpersonage voor het grootste gedeelte door emotieloze mensen wordt omringd. En hoe zit het dan met haar broer? Zijn ze wel van dezelfde vader bijvoorbeeld? Het voelt alsof de schrijfster hier allemaal net even iets meer mee had kunnen doen. Het geeft de lezer op deze manier wel de nodige stof tot nadenken.
Wat we dan wel een prachtig detail vinden, is hoe de schommel in dit verhaal als een mooi symbool fungeert en hoe het tevens een dubbele betekenis heeft. Al met al heeft Verslingerd een onderwerp dat lezers over het leven laat nadenken en dat maakt dat het een mooi verhaal is. Het is eentje die absoluut een kans verdient. En misschien is dit nog maar het begin van een veel groter geheel. De lezer gaat het met deze serie hoe dan ook nog zien.

♥♥♥♥

Op Bol.com (SJMSchrijft)

“De verhaallijn van Verslingerd is vanaf het begin fascinerend en ontroerend. Aan de lezer de taak om een nieuw verborgen litteken te ontdekken. De schrijfster weet een boeiende verhaallijn op te bouwen, waarin we al een beetje van Gwen het hoofdpersonage zien. Toch zijn er een aantal puntjes van ongeloof. Het gedrag van moeder en vriendje is onbegrijpelijk en hierin had ze het een beetje meer mogen uitdiepen. Daarnaast bouwen de vraagtekens rondom haar broer zich op. De lezer kan hier zelf invulling aan geven, al worden deze details al snel speculatie. Ondanks deze opmerkingen bevat het een sterke symboliek, waarin de schommel sterk uit de verf is gekomen en hierdoor scoort het verhaal vooralsnog punten. Van den Beukel-Hendriks verdient zeker een plekje in het schrijverschap.” – 5 november 2018

Op Hebban (Saskia Boree)

“Het is niet moeilijk om je in het hoofdpersonage van Verslingerd te verplaatsen, het tweede deel van de Verborgen Littekens– trilogie. Vanaf de eerste bladzijde wordt de lezer door Gwen ontroerd en van den Beukel-Hendriks weet een fascinerende en intrigerende verhaallijn op te bouwen. Ondanks dat het veelbelovend begint, zijn er nog wel een aantal ongeloofwaardige puntjes te ontdekken. Zo is het gedrag van een aantal personages nogal onbegrijpelijk: uitdieping hierin was wel op zijn plaats geweest. Vragen als is haar broer wel haar broer en niet haar halfbroer bijvoorbeeld, steken de kop op. Aan de andere kant wordt de lezer hierdoor wel geprikkeld zelf invulling aan deze zaken te geven, al zal het snel speculatie worden. Het verhaal heeft hoe dan ook een mooie symboliek waarin de schommel duidelijk centraal staat en scoort daarom alsnog punten. Deze auteur verdient een plekje in de wereld van de verhalen.” – 5 november 2018

Tekst: Saskia Boree

Advertenties

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.