De dood heeft blauwe ogen: Voorspelbaar met een interessante moraal (Karin Hazendonk)

Het tweede boek dat van Karin Hazendonk bij Uitgeverij Letterrijn verschijnt draagt de titel De dood heeft blauwe ogen. Hoewel Waanidee bij deze uitgever in 2017 uitkwam, is dat boek niet haar debuut. We kennen de schrijfster onder andere al van Blun, Handelswaar en Ik en mezelf. Beginnend auteur en recensent Saskia Boree werd, naast dat ze dit boek mag recenseren, tevens geselecteerd voor de VrouwenThrillers Leesclub.

De dood heeft blauwe ogen (Synopsis via Bol.com)
Jan van Dijk heeft een saaie baan en zit gevangen in zijn huwelijk met Martine waarin sleur en vastgeroeste gewoontes de boventoon voeren. De enige die kleur aan zijn bestaan geeft, is zijn dochter Hannah.
Als Hannah spoorloos verdwijnt, verandert zijn leven in een hel.
De verdwijning van hun dochter maakt de scheurtjes in het huwelijk van Jan en Martine groter en zichtbaar voor de buitenwereld.
Leugens die diep begraven liggen in het leven van Martine, komen langzaam maar zeker aan de oppervlakte.
De vermissing van Hannah van Dijk is de eerste zaak die Loes de Koning krijgt in haar hoedanigheid van familierechercheur. Ze worstelt met de minachting van haar directe chef, onzekerheid en haar persoonlijke betrokkenheid bij deze zaak.
Als echter zwaar verminkte mannen worden gevonden, komt haar vechtlust terug en bijt ze zich vast in het onderzoek.
Iemand is heel erg kwaad en alle sporen leiden naar één persoon …

Bevindingen
Fascinerend hoe Hazendonk de aandacht van de lezer wederom weet te trekken door enkel een tipje van de sluier in de eerste paar hoofdstukken te geven. Op soepele wijze komt ieder betrokken personage aan bod, waarmee de schrijfster de lezer subtiele prikjes geeft. Al lezende kan je dan ook niet anders dan je continu afvragen welk duister plot op je ligt te wachten en het boek is dan ook tergend moeilijk weg te leggen.
De toegankelijke schrijfstijl leest vlot: voor je het weet heb je tientallen bladzijden weggelezen, zonder ook maar een keer naar pagina- of hoofdstuknummering te kijken. Sommige personages kunnen bepaalde gevoelens tijdens het lezen opwekken en al helemaal als de lezer iets soortgelijks heeft meegemaakt. Dit is duidelijk een van de talenten die de auteur rijk is. Niet ieder personage komt even goed uit de verf, maar worden wel realistisch genoeg neergezet.
De lezer kan in een vroeg stadium verwachten waar het heen zal gaan. Ondanks dat het verhaal de lezer tot op zekere hoogte niet loslaat, blijft een interessante wending uit. Hierdoor worden de vermoedens van voorspelbaarheid bevestigd. Het boek heeft hoe dan ook een interessant moraal met oog op de opvoeding van kinderen. Door ze voortdurend kort te houden, kan de verwachte uitkomst voor de toekomst niet helemaal naar verwachting verlopen, waardoor je als ouder weleens behoorlijk teleurgesteld in je kinderen kan zijn…

Op Hebban (Saskia Boree)

“Met de toegankelijke schrijfstijl die Karin Hazendonk hanteert, heeft de auteur weer een onheilspellend en luguber verhaal geschreven. Keer op keer weet ze de lezer met weinig gegevens in een verhaal te trekken. De dood heeft blauwe ogen is, net als zijn voorganger Waanidee, moeilijk weg te leggen.
De personages kunnen ook nu weer bepaalde gevoelens bij de lezers opwekken, iets wat de schrijfster als geen ander kan. Hoewel dit verhaal de neiging heeft wat voorspelbaar te worden, draagt het een duister plot met zich mee. Het is eentje met een boodschap voor ouders. Het is altijd weer even afwachten waar Hazendonk mee komt en deze is dan ook zeer zeker de moeite van het lezen waard.” – 14 juli 2018

Op Bol.com (SJMSchrijft)

“Karin Hazendonk kennen we van haar lugubere ideeën en met De dood heeft blauwe ogen is dit niet anders. Intrigerend hoe de schrijfster de lezer keer op keer met tergend weinig informatie in een verhaal weet te trekken, waardoor haar boeken zeer lastig weg te leggen zijn. De auteur heeft een toegankelijke schrijfstijl. Haar personages kunnen bepaalde gevoelens opwekken, een van de talenten die Hazendonk rijk is.
De dood heeft blauwe ogen is op een bepaald punt wat voorspelbaar. Ondanks dat laat het de lezer niet los en bevat het een sterk moraal als het om de opvoeding van kinderen gaat. Benieuwd waar ze de volgende keer weer mee komt.” – 14 juli 2018

Op VrouwenThrillers (Saskia Boree)

“Elke keer weer hoe Karin Hazendonk de lezer weet in te pakken met haar bizarre invalshoeken en buitengewone ideeën. Met nog weinig informatie weet ze vakkundig de aandacht de lezer zowel in het verhaal te trekken en daar ook te houden.
Haar schrijfstijl is vlot, toegankelijk en ze kan als geen ander bepaalde gevoelens bij de lezer opwekken, waardoor zelfs de meest koppige onder ons weke benen kunnen krijgen. Naast dit talent weet ze de personages realistisch en geloofwaardig neer te zetten en hoewel het einde wat voorspelbaar kan zijn, bevat De dood heeft blauwe ogen een sterke moraal. Kinderen kun je dan ook maar beter niet te kort houden, ongeacht hoeveel sturing het kind in kwestie nodig heeft.
Het is een verhaal over een opmerkelijk gezin met een duister verleden en een luguber tintje. Hazendonk mag blijven en we zijn dan ook benieuwd waar de auteur de volgende keer mee komt.” – 14 juli 2018

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.