Blogtour 15 t/m 30 maart 2018 – Het blauwe licht (Petra Nouns) pareltje van onze oosterburen

Deze maand geeft Dutch Venture Publishing Takla Makan/Het blauwe licht van Petra Nouns uit. Het boek werd vanuit het Duits vertaald door Jen Minkman en werd in Duitsland genomineerd voor de Peter Härtling Jeugdliteratuurprijs.

Het blauwe licht (Synopsis via Bol.com)
Ella is een vijftienjarig meisje uit Berlijn. Haar vader vindt het belangrijk dat ze ook met andere culturen in aanraking komt, dus zit ze op een school in Kreuzberg met leerlingen uit allerlei lagen van de bevolking. Ella heeft geleerd goed voor zichzelf op te komen in de klas, waar het er soms ruw aan toe gaat. Gelukkig heeft ze de meeste lessen met haar beste vriendin Sofia.
Het grootste probleem? Dat Orkan dit jaar ook bij haar in de klas zit: een Turkse jongen met een grote mond en een veel te hoge dunk van zichzelf. Die moet ze het hele jaar zien te ontlopen, want ze kan hem niet luchten of zien. Bovendien is er een steekje bij hem los, want hij beweert dat zijn tante kan toveren. Wie gelooft er nu zoiets?
Maar dan gebeurt er iets wonderbaarlijks. Ella komt in aanraking met een mysterieus, blauw licht – een schijnsel dat haar steeds weer visioenen geeft over een toekomst waarin ze samen is met Orkan en smoorverliefd op hem is. Verliest ze haar verstand of is er echt iemand die haar een glimp wil tonen van een ander leven dat ooit van haar zal zijn?
Diep in de Takla Makanwoestijn bestrijden twee machtige tovenaars elkaar met witte en zwarte magie, waarbij de inzet het leven van Orkan is… en dat van zijn toekomstige geliefde.

Bevindingen
Veel lezers zoeken een klik met het fictieve hoofdpersonage en een aantal gaan liever voor originaliteit en een plot dat bijblijft. Persoonlijk gaat recensent Saskia Boree meestal voor het laatste en het gebeurt dan ook niet vaak dat zij een echte klik met de personages voelt. (Ze heeft liever een hechte band met een bestaande vriend(in)) In Het blauwe licht was dat voor de verandering eens anders.
Wat een boeiend personage is Ella. Voor een tiener komen haar gedachten en belevenissen opvallend levendig uit de verf. Geen enkel moment is er sprake van stroefheid of het mooier maken dat het is. Misschien dat de magie die in het verhaal verweven zit, ook een groot gedeelte van het werk doet. Plus dat er wordt afgewisseld tussen de ik-vorm en de vertellersvorm: Ella is een personage met een bijzonder speciale kijk op de wereld. Ondanks dat het twee verschillende stijlen zijn, zorgen ze ervoor dat het verhaal naadloos ineen vloeit, waardoor de algehele schrijfstijl vlot blijft. Het blauwe licht is een verhaal dat in balans is. Alle aspecten zijn duidelijk even belangrijk, waardoor de lezer zich geen minuut zal vervelen. Jen Minkman heeft nog eens een pareltje in haar netten weten te strikken.
Kleine waarschuwing: liefhebbers van een traditioneel Turks broodje, de börek, zullen na het lezen van dit boek in verschillende opzichten ineens heel anders tegen deze snack aankijken. Een Young Adult waarvan je leert dat andere culturen eigenlijk heel speciaal zijn. Niet alleen ervaren lezers zullen dit boek prachtig vinden, ook de jonge lezers kunnen ervan genieten, omdat de schrijfstijl niet nodeloos moeilijk is. Eentje om te te koesteren.

Op Bol.com (SJMschrijft)

“Lezers die affectie zoeken met de personages, zullen dit gegarandeerd in Het blauwe licht vinden. Er wordt afgewisseld tussen Ella’s kijk op het geheel en vanuit de vertellersvorm wordt er ook laten zien hoe de andere partij het ziet. Hierdoor vloeit het als een compleet geheel naadloos in elkaar over. Je zou denken dat een mengeling van deze twee stijlen niet goed kunnen samenwerken, echter is hiervan geen sprake: De schrijfstijl blijft vlot, concreet en zorgt ervoor dat het voor jong en oud goed te volgen is. Alle aspecten binnen het verhaal zijn in balans. Geen enkel onderdeel is te veel of juist te weinig aanwezig. En ook mooi: De lezer leert meteen dat veel onontdekte culturen eigenlijk heel speciaal zijn. Een musthave voor de Young Adult-fan.” – 21 maart 2018

Op Hebban (Saskia Boree)

“Wanneer het om Young Adult gaat, begint er altijd iets te jeuken. Dit komt doordat het met uitgerekend dit genre of heel gewoontjes en tegelijkertijd te veel van het goede is of het zit zo goed in elkaar, dat je er wel van gaat genieten.
Het laatste geld er voor Het blauwe licht: Alle aspecten in het verhaal – personages, gebeurtenissen en moraal – zijn in balans. De schrijfstijl maakt het dat het ook voor jonge lezers te behappen is, ook al wordt er tussen twee compleet verschillende stijlen afgewisseld. Ella ziet het vanuit haar oogpunt, terwijl de verteller in het verhaal hier naadloos tussen past. Daarnaast leer je dat onontdekte culturen eigenlijk heel speciaal zijn. Jen Minkman heeft puik werk geleverd als het om de vertaling gaat. Een pareltje van onze oosterburen. Deze mag dan ook niet in je Young Adult kast ontbreken.” – 27 maart 2018

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.