Gesjoemel met identiteit, zelfbehoud en corruptie in Achter maskers: Martine Pauwels kan menig Venetië-fan bekoren

Recensent en beginnend auteur Saskia Boree werd onlangs geïntroduceerd aan Vlaams auteur Martine Pauwels. Achter maskers is niet het eerste verhaal van deze schrijfster. Voorheen schreef ze onder andere al Rode maneschijn en Hoogland Mutanten, beiden ook vrij recent uitgegeven. Als we naar het Hebban account van Pauwels kijken, zien we dat ze eerder circa acht boeken op haar naam heeft staan. Dat maakt Achter maskers haar negende verhaal.

Achter maskers (Synopsis via Hebban)
Venetië, 1780
De zestienjarige Francesca wordt dakloos, als de oude priester die haar opvoedde, sterft. Als ze dreigt om te komen door koude en ontbering, is ze tijdens het carnaval getuige van een moord op een rijke man. Als ze overweegt zijn beurs te nemen, duikt er een gemaskerde vreemdeling op, die haar meeneemt naar een kasteel, waar hij zijn identiteit kenbaar maakt. Francesca wordt aangenomen als dienstmeisje en beseft dat ze Marco, de jongste zoon van de baron, zonder masker nog aantrekkelijker vind.
Meteen staat haar kleine, religieuze wereld op zijn kop en maakt ze kennis met nieuwe mensen, zoals Marco’s flamboyante broer Marcello, zijn nymfomane vriendin Chiara, haar broer Vincenzo en diens partner Angelo, die haar stilaan meenemen in een geheim intrige, dat verband houdt met de verdwijningen van jonge meisjes en haar eigen verleden.
Ze verlegt haar grenzen. Niets is wat het lijkt, zelfs Francesca is niet wie ze dacht te zijn. Deze ontdekking is niet zonder gevaar en terwijl er rondom haar meer doden beginnen vallen, zal ze op haar nieuwe vrienden moeten rekenen, om te overleven en op te eisen waar ze recht op heeft.

Bevindingen
Bij het lezen dat Pauwels een Vlaamse auteur is, gaat de lezer zich onbewust voorbereiden op een Vlaamse “tongval” in de schrijfstijl. Verrassend is het, dat dit meevalt: Ja, er is wat Vlaams in het verhaal geslopen en dat geeft het ook weer zo zijn charme.
Naarmate het lezen vordert, begin je te merken dat haar roots toch sterk aanwezig door komt sijpelen. Een aantal zinnen zijn onbegrijpelijk geformuleerd en laten de lezer even fronsen. Ondanks dat de schrijfster haar best doet er een aangename, vlotte manier van schrijven aan over te houden, gaat deze op en af: Zo vlieg je door een passage en zo blijf je hangen door die onbegrijpelijk Vlaams geformuleerde zinnen. Daarnaast zijn er taalkundig een aantal schoonheidsfoutjes die opvallen. Doordat het werkwoord “willen” in de verleden tijd niet lekker uit de verf komt, past het niet bij haar verdere manier van schrijven.
De verhaallijn kan elke historische Venetië-fan zeer zeker bekoren. De geheimzinnigheid maakt het tot een verhaal dat prikkelt verder te lezen, de plot te willen ontrafelen. Geloofwaardig voor die tijd is het religieuze aspect, welke goed is verweven in het verhaal. Al deze punten zorgen ervoor dat de interesse voor het hoofdonderwerp, de misdaad gewekt blijft. De geheimzinnige figuur speelt hier ook een duidelijke rol in. Wel is het jammer dat de lezer weinig van het oude Venetië meekrijgt, omdat er weinig beschrijvingen van zijn. Het is meer geënt op de banden binnen de familie die in dit verhaal de boventoon speelt. Hoe de personages zich voelen wordt eerder uitbundig omschreven dan bijvoorbeeld hoe de straten er toentertijd uit hebben gezien. Er mist duidelijk een omschreven stuk aan pracht en praal, zoals je dat van veel verhalen over het oude Venetië verwacht. Tegelijkertijd laat het de rauwe, minder mooie kant uit die tijd zien, wat vrij uniek is.
Het is een verhaal over corruptie, zelfbehoud en het gesjoemel met identiteit. Eentje die niet voor alle lezers van het historie en misdaadgenre geschikt is, vanwege de zwarte rand die het bevat. Het is eentje die de moeite waard blijft, ook al is het niet helemaal wat je ervan verwacht had.

Op Bol.com (SJMSchrijft)

“In Achter maskers neemt Martine Pauwels de lezer mee naar een tijd waarin niet alleen sprake was van pracht en praal, maar ook corruptie, zelfbehoud en gesjoemel met identiteit. Vooral die laatste drie aspecten komen sterk naar voren in dit fascinerende verhaal over het oude Venetië van 1780 en dat maakt het boek vrijwel uniek. Als het over Venetië gaat, dan is het meestal zo dat de glitter en glamour sterker naar voren komt, dan de kilheid van bijvoorbeeld een misdaad.
Echter gaat het qua schrijven op sommige punten niet al te soepel. Hoewel Pauwels duidelijk haar best doet er een aangenaam en leesbaar boek van te maken, zijn er een aantal zinnen onbegrijpelijk geformuleerd. Mogelijk komt dit door de Vlaamse afkomst van de schrijfster. Dit kan zo zijn charme afwerpen, maar ook als afremmend worden ervaren.
Toch is het spannend genoeg om de plot te willen ontrafelen en blijft de interesse enigszins aanwezig. Het is eentje die misschien niet voor alle fans van historie en misdaad geschikt is vanwege de somberheid en duisterheid die de verhaallijn bevat. Voor iemand die het niet erg vindt meer over de gevoelens van de personages en het wel en wee van de desbetreffende familie te lezen dan zich door uitgebreide geschiedenisfeiten te moeten worstelen, is dit boek zeker de moeite waard.” – 9 november 2017

Op Hebban (Saskia Boree)

“Martine Pauwels schiep met Achter maskers een intrigerend en spannend verhaal, waarin gesjoemel met identiteit, corruptie en zelfbehoud de boventoon voert. Deze aspecten maken het verhaal uniek in zijn soort. In het Venetië van 1780 lijkt niet alles om de pracht, de praal en de luxe te draaien. De kilheid van de misdaad schijnt venijnig door de rijkdom van het masker heen en dat kan voor fascinatie zorgen.
Toch zijn er een aantal opmerkelijke dingen in de schrijfstijl van Pauwels. De roots van de schrijfster schemert op sommige plaatsen door en een aantal zinnen worden onbegrijpelijk geformuleerd. Indien men zelf uit Vlaanderen komt, zal dit weinig problemen met zich meebrengen. De auteur heeft in ieder geval duidelijk haar best gedaan om er een vloeiend en begrijpende verhaallijn van te maken en dat wordt gewaardeerd. Het verhaal is spannend genoeg om je in de richting van het plot te begeven. Je wilt deze ontrafelen en in je hart sluiten.
Een boek dat niet voor elke historie en/ of fan van de mysterieuze misdaad is weggelegd vanwege de duistere somberheid waarmee het verhaal is doordrenkt. Lezers die graag lezen over de gevoelens van personages, zullen dit een fantastisch boek vinden. Wanneer je meer zoekt naar een verhaal waarin je wordt geconfronteerd met de geschiedenisfeiten en waarin je de sfeer uit het Venetië van 1780 kunt proeven, dan is dit niet het meest geschikte boek. Achter maskers is hoe dan ook de moeite van het lezen waard.” – 15 november 2017

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Gesjoemel met identiteit, zelfbehoud en corruptie in Achter maskers: Martine Pauwels kan menig Venetië-fan bekoren

  1. Pingback: Novelle Hoogland Mutanten (Martine Pauwels) heeft griezelig interessante kijk op geneeskunde | SJM Schrijft

Reacties zijn gesloten.