Ongebruikelijke woorden creëren eigen sfeer in het eerste deel van Bloedwetten: Vonnis (Sophia Drenth)

Auteur en recensent Saskia Boree werd onlangs uitgekozen voor het recenseren van Bloedwetten boek 2: Verlossing. Omdat dit een tweede deel is in de serie, heeft schrijfster Sophia Drenth de mogelijkheid gegeven om bloggers en recensenten die nog niet bekend zijn met de serie het eerste deel, Bloedwetten boek 1: Vonnis te laten lezen. Hierbij zal SJM Schrijft uiteraard ook laten weten wat de bevindingen zijn rondom dit eerste deel en of het wel of niet een goede start is van een veelbelovende reeks. Vonnis werd in ieder geval al genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award.

Bloedwetten: Vonnis (Synopsis via Bol.com)
De van bloed afhankelijke Ath’vacii zijn een plaag in de vrijgevochten Neerlanden. Volksvertegenwoordiger Roan Storm heeft maar één doel: hun soort uitroeien. Hij verloor alles wat hij liefhad aan hun bloeddorst en is bereid om zijn leven te geven voor zijn Bloedwet.
Door een van de monsters te laten executeren tekent hij voor zijn lotsbestemming. Maar de Ath’vacii geven hem niet de dood waarnaar hij verlangt: ze maken hem een van hen.
Voortdurend in gevecht met de bloedlust die door zijn aderen raast probeert hij de zin van het leven terug te vinden. Lukt het hem om zijn geloofwaardigheid als mens en raadsheer te behouden of geeft hij toe aan het monster?

Bevindingen
Het verhaal is opgedeeld in vier gedeeltes, waarin we in het eerste deel kennis maken met de hoofdpersonage die per ongeluk datgene wordt wat hij eigenlijk niet wil. In het tweede gedeelte wordt er verteld over zijn wederkeer en in het derde deel wordt kennis gemaakt met de Bloedwet in kwestie, om vervolgens vanaf daar naar een zinderende plot te werken.
Wanneer we in het verhaal zelf duiken, realiseren we al snel dat we de voorkeur geven aan de schrijfstijl van Drenth. Hier en daar duiken er ongebruikelijke verwoordingen op, wat op de een of andere manier bij het genre en verhaal past. Het schept een bepaalde sfeer, die je laten proeven wat fantasie eigenlijk is: het wordt niet voor niets soms geassocieerd met geschiedenis. Immers, in de oude tijden werden er eeuwenoude legendes en vertellingen in die sfeer en vorm gebracht. Deze manier van vertellen doet niets af aan het lezen, het leest vlot en verveeld geen minuut.
Soms duiken er zinnen op, waarbij we even moeten fronsen: Hoe kunnen kopjes verschrikt rinkelen? We hebben het hier natuurlijk niet over een levendige stukje servies, zoals Chip uit Beauty and the beast… maar oké, laten we van dit soort zinnen nou niet een al te groot probleem van maken. Laten we het in plaats daarvan over de personages en de plot hebben, want dat is vaak iets waar de fantasie lezer reikhalzend naar uit kijkt.
De personages passen naadloos in het geheel, zijn temperamentvol neergezet en houden de charme van het verhaal vast. Als lezer wil je niets liever op de golven van de elementen meedeinen, om uiteindelijk bij de plot te worden verrast. Drenth heeft hiermee een permanente blijver gecreëerd.

 Op Bol.com (SJM Schrijft)

“Hoewel we vermoeden dat niet iedereen het ongebruikelijke taalgebruik van Drenth zou kunnen waarderen, is dit ongetwijfeld een van de betere schrijfstijlen. Eentje die hoe dan ook, ondanks zijn eigenheid, goed wegleest. Hierdoor komt de sfeer in het verhaal ook goed uit de verf. Het wordt in een stijl van eeuwenoude vertellingen en legendes verteld en dat is wat de verhaallijn tevens geloofwaardig maakt, ook al bevat het een flinke portie fantasie. Het is eentje die je zonder pardon het verhaal in trekt, je ongenadig vasthoudt tot een bloedstollende plot zich ontpopt. En het goede nieuws is dat het daarmee niet wordt afgedaan. Zonder twijfel krijgt het een staartje waar iedereen het fijne van wil weten.” – 19 april 2017

 Op Hebban (Saskia Boree)

“Met Vonnis zette auteur Sophia Drenth een verhaal met een krachtig en sfeervol thema neer. De opvallende stijl van schrijven zal misschien niet iedereen kunnen waarderen door het ongebruikelijke gebruik van woorden. Dit kan voor sommigen een beetje als lastig woorden ervaren. De lezer zal er even in moeten komen, maar eenmaal gesetteld in het verhaal zal men merken dat het eigenlijk erg prettig en lekker leest. De sfeer van vertellingen en saga’s spreekt hierbij boekdelen. Al snel wordt je hardhandig het boek ingezogen en kan je je niets anders dan jezelf overgeven aan een overweldigende plot. Het is een verhaal over transformatie, waarbij vrije wil en innerlijke kracht voortdurend op de proef worden gesteld. Eentje waarin trouw blijven aan jezelf centraal staat en zeker om een vervolg schreeuwt.” – 22 april 2017

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.