Derde boek Debora Elisabeth: Tot in de dood wekt emoties, chocola vereist

Bij Dutch Venture Publishing kun je in juni dit jaar weer een Young Adult van een nieuwe schrijfster verwachten. Tot in de dood is het derde boek van Debora Elisabeth en meteen de nieuwe aanwinst van de uitgever.
De auteur debuteerde in 2016 met Vergeef haar, een boek dat inmiddels niet meer verkrijgbaar is. De echte Young Adult fan kent haar natuurlijk van Gekortwiekt, welke nog vrij recent verscheen. Auteur en recensent Saskia Boree heeft zich ondertussen ook in het opmerkelijke werk van de schrijfster verdiept.

Tot in de dood (Synopsis via Debora-Elisabeth.nl)
Daan en Roza zijn al jaren goede vrienden. Net wanneer hun vriendschap zich tot iets diepers transformeert, slaat het noodlot toe: na een avond stappen worden ze slachtoffer van een auto-ongeluk. Hierdoor belandt Roza in een rolstoel en hangt het leven van Daan aan een zijden draadje.
De klap van het ongeluk heeft de deur naar de gave die Daan al jaren angstvallig verborgen houdt, opengeslagen. In een diepe slaap waaruit hij misschien niet meer zal ontwaken, krijgt hij een waarschuwing van gene zijde.

Bevindingen
Sprankelende personages komen je tegemoet wanneer we Tot in de dood induiken en ondervinden meteen dat ze levendig beschreven zijn. De lezer zal op de een of andere manier een connectie met Roza en Daan vinden. Al snel voel je je genoodzaakt met hen mee te leven, helemaal wanneer het moeilijke moment aanbreekt. Ook al is Young Adult niet helemaal je ding, de lezer zal een mogelijke plot in het hoofd houden.
Hoewel het een zwaarbeladen onderwerp is, komt er zo nu en dan nog wat humor om de hoek kijken. Deze manier van schrijven levert een glimlach op, ondanks dat het verhaal een gevoelig randje heeft. Helaas slaat op sommige punten de twijfel toe wanneer het om de geloofwaardigheid gaat. Hierbij kun je denken aan zaken zoals hoe het daadwerkelijk in een ziekenhuis aan toe gaat, daar wordt de plank nog weleens misgeslagen. Aan de andere kant is het meer een boek waar je niet al te moeilijke termen of details in hoeft tegen te komen. Voor lezers die zelf in het ziekenhuis vertoeven, is het ook misschien een boek voor een later tijdstip, maar buiten dit alles is het een verhaal dat verder goed geschreven is en lekker vlot weg leest. Een mooi extraatje voor het Young Adult genre.

Op Bol.com (SJMschrijft)

“Op de site van Debora Elisabeth lezen we dat de auteur van Tot in de dood hopeloos romantisch is. Dit merken we aan kleine dingen in het verhaal, dingen die helaas niet al te geloofwaardig zijn. Op sommige punten wordt het dan ook interessanter gemaakt dan dat het werkelijk is. Hier doelen we vooral op de details tijdens de taferelen in het ziekenhuis. Naast dat ze hopeloos romantisch is, is de schrijfster gelukkig ook creatief en dat merken we dan weer aan de manier waarop ze het verhaal heeft neergezet. De lezer ondervindt al snel een meelevende connectie met de karakters en dat is iets wat het boek alsnog vier sterren waard maakt. Deze toevoeging in het Young Adult genre is een verhaal dat je vooral voor het emotionele aspect wilt lezen. Zonder chocola gaat de lezer het erg moeilijk krijgen…” – 10 april 2017

Op Hebban (Saskia Boree)

“Het is een beetje jammer dat het op sommige plekken in Tot in de dood een beetje ongeloofwaardig lijkt. En dan vooral de momenten in het ziekenhuis.
Een katheter onder een dikke laag verband heeft me toch wel een paar dagen op een griezelige manier beziggehouden. Is het eigenlijk wel mogelijk, zo’n vrij ongemakkelijk apparaat onder een laag verband op zo’n intieme plek? Waarom zou je iemands intieme delen willen inzwachtelen? Hooguit na het oplopen van hechtingen tijdens een zware bevalling misschien. Nu lijkt het alsof ze ook daar op de een of andere manier gewond is geraakt, terwijl ze in dit geval enkel niet naar het toilet kan in verband met de opgelopen lichamelijke schade. Het was hoe dan ook beter te begrijpen geweest, zeker voor een leek, als hier meer details aan waren toegevoegd. Enfin, dit kan vragen bij de lezer oproepen.
Aan de andere kant: de schrijfster wilde er een zwijmelverhaal van maken, niet met te moeilijke details komen. Het gaat hier ook niet om een medisch handboek. Het is meer een boek waarbij je lekker je verstand op nul wilt doen. Het verhaal mag daarnaast dan een beetje beladen zijn qua verhaallijn, de schrijfstijl maakt dat het als een trein leest. Plus dat de lezer een emotionele connectie met de personages oploopt, maakt dit het boek toch nog vier sterren waard.” – 12 april 2017

Tekst: Saskia Boree

Over Saskia Boree

Journalist, (boeken) Recensent, (nieuws) Redacteur, Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.