Opmerkelijke moordenaar in Dode mannen moorden niet

Dode mannen moorden niet Roos BoumDode mannen moorden niet is een sinister detective- achtig boek waarin de lezer wordt uitgenodigd de dader te achterhalen. Of zoals de achterflap het al prachtig verwoord: een beklemmende, thrillerachtige whodunit, met een verbijsterende, typerende Roos Boum- ontknoping.

Vanaf de eerste bladzijde doet het verhaal al meteen luguber aan. Het eerste stuk wordt verteld vanuit het oogpunt van de dader, de zogeheten Pentagrammoordenaar. Onomwonden wordt er een ontvoering geschetst van peuter Fay de Vries.
Vanaf dat punt worden de meerdere personages vlot het boek ingeweven. Personages Rico de Gaerd en Bram de Vries vormen hierbij de boventoon, en zorgen merendeel voor de rode draad gedurende het verhaal zich meer en meer ontwikkeld.
De duistere praktijken van de Pentagrammoordenaar worden op een naargeestige en een beetje zieke manier beschreven, waarbij geen detail ongemoeid blijft. Omdat het verhaal in feite vanuit meerdere hoeken wordt verteld, kan je als lezer gemakkelijk op het verkeerde been worden gezet.

Toch wordt je als lezer al wel ongemerkt de goede richting in geduwd. In het boek zitten een aantal opvallende wendingen, waarbij je gewoon stil moet staan. Een oplettende lezer zal de ontknoping een beetje zien aankomen, omdat er in thrillers vaak gebruik wordt gemaakt van een originele dader met een opmerkelijk motief of achtergrond. In dit genre willen schrijvers vaak de lezer shockeren door een nogal onmogelijke moordenaar aan te merken.
Dit gegeven doet Dode mannen moorden niet zeker niet af. Het verhaal zit namelijk zo goed inelkaar, dat je het boek door de vlotte schrijfstijl niet weg wilt leggen. Als lezer wordt je zodanig getriggerd je gelijk of je ongelijk te halen in wie de uiteindelijke dader zal zijn. De negen levens zijn op een briljante manier met elkaar verbonden. Je wilt er gewoon het fijne van weten, al afvragend wie er uiteindelijk dat dubbelleven leidt.

Roos Boum (1963) debuteerde in 2007 met bestseller Valse Salie, haar autobiografie over kindermishandeling door Münchhausen by proxy. Ze stond twintig keer op het erepodium, en won vier schrijfwedstrijden.

“Ik las ooit een krantenartikeltje dat me altijd heeft beziggehouden. Je kind raakt vermist, wordt vermoord en gruwelijk verminkt teruggevonden. Een dader wordt nooit gevonden. Wel verdenkt men de vader. Wat doet dat met een gezin.
Ik liet mijn fantasie de vrije loop en schreef mijn thrillerdebuut: Dode mannen moorden niet,” aldus de schrijfster in Nederlandse schrijvers en boeken op Facebook.

Roos schrijft spraakmakende boeken waar je stil van wordt. Met Dode mannen moorden niet is ze daarin wederom geslaagd.

Tekst: Saskia Boree

Advertenties

Over Saskia Boree

Journalist - (boeken) Recensent - (nieuws) Redacteur - Auteur van: Schimmen&Schaduwen, 2009-2015 (niet meer verkrijgbaar) ~ Tijdsdreiging, Kort verhaal in de Enge Verhalenbundel 2017 ~ Zijdelings, huidig schrijfproject Tijdreizen 2014 tot heden ~ Onbekende titel, huidig schrijfproject Paranormaal/ Tijd 2016 tot heden
Dit bericht werd geplaatst in Freelance Recensies en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.